Ik ben je niet vergeten — fictie — freelennse
verzonnen verhalen

ik ben je niet vergeten

Ze keek met een schuin oog naar hem. “Wil je echt weten hoe het met me gaat?”, vroeg ze. “Ja”, antwoordde hij, “vertel het me, alsjeblieft”. Het maakte haar woedend. Ik ben heus niet vergeten hoe je alles in mij brak. Niet mijn botten. Nee, het was erger dan dat. Je brak mijn hart, mijn ziel, mijn waardigheid en mijn vertrouwen in de mens. Of in de man, vooral. Ik ben heus niet vergeten hoe je me voorgelogen hebt. Dat nog wel honderd dingen me ongelooflijk dwarszitten. Ik ben niet vergeten dat je geen kerel kan zijn. Dat je niet kan toegeven dat je fout zat. Dat je nog liever je eigen arm zou afzetten dan dat je je verantwoordelijkheid zou nemen. Ik ben het niet vergeten. Maar gelukkig is het onmogelijk om pijn die opgehouden is nadat de pijnprikkel verdwenen is, weer op te roepen.” Hij zweeg.

Vorige post Volgende post

Dit vind je misschien ook leuk

4 reacties

  • Reply Kiss & Make-up 05/01/2015 at 14:30

    Mooie tekst. Heftig. En herkenbaar ook.

  • Reply Celeste 05/01/2015 at 20:27

    Prachtig geschreven, wauw.

  • Reply Kim 06/01/2015 at 17:22

    Mooi..

  • Laat een reactie achter

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.