waarom ik een bloedhekel heb aan winkelpersoneel
hersenscheten

waarom ik een bloedhekel heb aan winkelpersoneel

Ik houd niet zo van hokjesdenken, hoor. Maar ‘winkelpersoneel’ is gewoon een heel duidelijke categorie en ik haat ze. Echt. Afgelopen zaterdag ging ik voor kaarsenhouders naar HEMA. Let op: ik zei ‘kaarsenhouders’. Goed, gewapend met een blik op onweer (ik vind mensen die op zaterdag winkelen namelijk ook stom) en mijn boodschappenlijstje in de hand, beende ik vol goede moed richting de kaarsen en -houders. Gelukkig is dat pad vlakbij de kassa, dus het is een kwestie van die dingen uit het vak grissen, naar de kassa sprinten en zo snel mogelijk de hel verlaten. Maar nee. Heel Utrecht had bedacht om op dat tijdstip in de HEMA te zijn en er stond een kleine duizend man voor de kassa. Nu ben ik niet voor één gat te vangen en dacht ik: ‘ha! Ik reken gewoon af bij de taarten en zo, want in het kader van de goede voornemens, eet er nu toch niemand taart en ben ik daar vast zo aan de beurt!’. Zo gedacht, zo gedaan. Vastberaden ging ik op mijn doel af. Oké, toegegeven, ik maakte een kleine tussenstop bij het pad met chocolade. Nam een klein zakje mee en vervolgde mijn weg. Ik was inderdaad bijna meteen aan de beurt. En dat kleine minuutje wachttijd doet je dus de das om, hè. Uit pure verveling gluur je even in de vitrine en zie je overheerlijke stukken taart staan. “Mevrouw, kan ik u helpen?”, hoor ik ineens en ik veeg het kwijl uit mijn mondhoeken. “Ehhhh. Ja. Deze graag. Alleen dit. Nee, niet ‘anders nog iets’. Of… nou ja. Die taart daar… is dat een appeltaart?” “Nee, dat is iets met abrikoos.” “Oh, gelukkig, dat lust ik toch niet.” “Maar we hebben nog wel een appeltaart, hoor. Het is wel een grote, maar het is een appeltaart!” Shit. Ik voel mijn ruggengraat langzaam smelten. “Ja… maar het is een grote! Ik ben een soort lintworm, dus dat is kilotechnisch echt niet zo’n goed idee. Ik wil dus graag alleen dit afrekenen.” “Maar mevrouw… u kunt het natuurlijk ook gewoon invriezen.”
En toen gaf ik toe. En liep ik met een taart de deur uit. Allemaal de schuld van het winkelpersoneel. En ik heb hem niet eens ingevroren, maar gewoon in één avond naar binnen gepropt. Ook haar schuld. Ik moest mezelf troosten vanwege het gebrek aan discipline. En het enige wat dan werkt is… juist. Taart.

Vorige post Volgende post

Dit vind je misschien ook leuk

19 reacties

  • Reply Dina 21/01/2014 at 06:43

    Je hebt die hele taart opgegeten? Dat vind ik toch ook nog best knap hoor!

    • Reply freelennse 21/01/2014 at 09:49

      Nou, eigenlijk overdrijf ik graag…

  • Reply Maris 21/01/2014 at 09:40

    Haha tja.. ze zijn er goed in! Eetsmakelijk :)

  • Reply Kimberley 21/01/2014 at 09:52

    Haha wat heb jij toch een verschrikkelijk leuke schrijfstijl zeg! Ik herken mezelf hier eigenlijk wel in! ;-)

  • Reply Jildou 21/01/2014 at 10:29

    Haha verschrikkelijk is dat hé. Ik hoop dat je alsnog hebt genoten van je appeltaart :)

  • Reply Eva 21/01/2014 at 10:33

    Hahahaha oh dit is echt té mooi! Wij halen met werk dus elke dag lunch bij de HEMA en rekenen dan af bij de taart-counter. Het is maar zo goed dat je altijd met z’n 2en gaat, anders zou ik elke keer aan de taart zitten.

  • Reply Laura - What about her 21/01/2014 at 12:56

    Hahaha, dit vind ik hilarisch (en herkenbaar).

  • Reply Maaike 21/01/2014 at 20:41

    Haha, geweldig geschreven! Ik vind winkelpersoneel ook altijd erg irritant, maar moet zeggen dat mij nooit een taart is aangesmeerd!

  • Reply Femke 21/01/2014 at 22:42

    Hahaha leuk!
    Ik heb ook een bloedhekel aan winkelpersoon. Hun ‘goedbedoelde’ advies als ik iets wil passen, e dan hun sarcastische ‘staat je mooi hoor’…brrrr…
    en dan als je even kijkt meteen ‘ KAN IK U HELPEN?’
    NEE IK BEN GEWOON KIJKEN JA.
    Oké mijn frustratie moest er ook even uit haha, appeltaarten zijn lekker en heel leuk geschreven!

    liefs,
    Femke

  • Reply Ice Pandora 21/01/2014 at 23:19

    Hahaha, ik heb me weer eens vermaakt met je leuke en
    grappige schrijfstijl in een oh-zo herkenbare winkelsituatie!
    I love HEMA maar ik reken ook meestal af bij de
    voedselafdeling… Ik heb geleerd om gewoon “NEE” te
    zeggen. Met een vriendelijke glimlach natuurlijk c; Xx

  • Reply Suus 22/01/2014 at 16:12

    Ik blijf hem lezen. En wil nu taart, dus eigenlijk ben jij heus niet veel beter dan dat winkelpersoneel Len! ;)

    X

  • Reply Natasja 22/01/2014 at 21:09

    Hahahah, ik heb hardop zitten lachen! Geweldig stukje en heel erg herkenbaar…Maarre heb nu wel zin in appeltaart ja;)

  • Reply Marieke 22/01/2014 at 23:16

    Hahaha! (Sorry.) Maar appeltaart is ook gewoon onweerstaanbaar.

  • Reply Anouk 23/01/2014 at 07:46

    Oef, dat je het naar binnen krijgt haha!

  • Reply Lisanne 02/02/2014 at 21:17

    Whaha, ik heb hardop gelachen, geweldig! Wat een ‘aardig’ Hema personeel trouwens. Het Hema personeel bij de Hema waar ik regelmatig kom heeft geen kaas gegeten van klantvriendelijkheid en een glimlach…
    Je hebt er een nieuwe volger bij hoor, ik houd van dit soort posts!

  • Reply Maandoverzicht januari: mijn favoriete Bloglovin’ likes | Muy Maaike 24/11/2014 at 17:25

    […] goed, zo vol droge humor. Ik wou dat ik dat kon, haha. Lenneke schreef deze maand bijvoorbeeld over vervelend winkelpersoneel en over alcohol kopen met/zonder make-up, Iris over […]

  • Laat een reactie achter

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.