Ik vergeet hem nooit — fictie — freelennse
verzonnen verhalen

ik vergeet hem nooit

Pas een jaar of tien was ik toen ik wegliep van huis. Snel had ik wat kleding over elkaar aangetrokken en wat lolly’s in mijn zak gestopt. Salmiaklolly’s, want dat waren de lekkerste. Eigenlijk mocht ik er niet aankomen, want ik was al heel wat kilo’s te zwaar. Dat vertelden mijn klasgenoten me althans altijd. Met een boterham met pindakaas in mijn hand liep ik de deur uit. Een laatste keer keek ik achterom. Niet te lang, uit angst om me te bedenken. Het huis waar ik zo lang gewoond had met mijn lieve mam en hond, zou ik niet meer terugzien. Ik moest me haasten, herinner ik me, want mijn moeder kon rond dit tijdstip thuiskomen. Na een klein uur lopen kwam ik aan op het station en stapte in een willekeurige bus. Op het eindpunt stapte ik uit. Om mij heen zag ik alleen maar bushokjes. Omdat ik niet wist waar ik heen zou moeten lopen, besloot ik om nog een bus te pakken. Bij een willekeurig bushokje ging ik weer zitten. Na een paar minuten kwam er een man naast me zitten. Hij zag dat ik huilde. Terwijl de tranen over mijn wangen biggelden, graaide hij in zijn binnenzak. Uit diezelfde zak kwam een briefje van vijftig tevoorschijn, dat hij me toestopte. “Hiermee kan je weer veilig naar huis. Alles komt weer goed,” sprak hij. Een knuffel en een aai over mijn bol volgden, waarna hij de bus instapte en vertrok.

Nu ben ik stukken ouder en heb ik een heerlijke baan met fijne collega’s. En ondanks dat mijn baas niet weet wie ik vroeger was, zal ik hem nooit vergeten.

Vorige post Volgende post

Dit vind je misschien ook leuk

19 reacties

  • Reply Josephine 11/11/2013 at 07:34

    Wow, wat mooi geschreven. Ik hou altijd van jouw stukjes.

  • Reply Femke 11/11/2013 at 08:45

    Wauw… Mooi!

  • Reply Nikki 11/11/2013 at 10:45

    Echt heel lief van die man jeetje.

  • Reply R.S. 11/11/2013 at 11:16

    Dit is echt een mooi stukje, is het echt gebeurd?

    • Reply freelennse 11/11/2013 at 11:16

      Nee, fictie.

      • Reply R.S. 12/11/2013 at 10:02

        Haha, misschien maar beter. Blijft mooi!

  • Reply Eline 11/11/2013 at 11:59

    Prachtig geschreven!

  • Reply Hilde 11/11/2013 at 15:56

    Wat mooi geschreven zeg! :)

  • Reply Kimberly 11/11/2013 at 16:00

    Dit heb je echt heel mooi geschreven zeg, wauw!

  • Reply Lyanne 11/11/2013 at 16:19

    Wauw wat mooi! Ik zag het einde totaal niet aankomen. Heel gaaf!

  • Reply Kelly 11/11/2013 at 17:59

    Wauw, wat een prachtig stukje. Ben er even stil van.

  • Reply Eva 11/11/2013 at 18:32

    Jeee wat mooi zeg.

  • Reply Daan 11/11/2013 at 22:03

    Zo, mooi!

  • Reply Tjuly 12/11/2013 at 13:43

    Oh… ontroerend!… Mooi!

  • Reply Allissa 15/11/2013 at 21:56

    Prachtig (:

  • Reply Kauthar 18/11/2013 at 12:13

    Mooi. Ik heb net je blog ontdekt, en zou het woord ‘mooi’ bijna onder elk gelezen stuk wel kunnen zetten. Ik houd het maar hierbij ;). Thanks for making me smile.

  • Reply Jorinde 15/01/2015 at 23:51

    Wat schrijf jij goed! Prachtig verhaal.

  • Laat een reactie achter

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.