fotografisch geheugen
door de lens van – november
Zoals je gisteren hier hebt kunnen lezen, vind ik het eng om persoonlijk te zijn op mijn blog. Maar toch wil ik dit vaker gaan
04/12/2012
4 reacties
Zoals je gisteren hier hebt kunnen lezen, vind ik het eng om persoonlijk te zijn op mijn blog. Maar toch wil ik dit vaker gaan
Soms schrijf je dingen en wil je ze dolgraag publiceren. Maar je durft het niet. Het is te persoonlijk, het is te gevaarlijk, het is
Ineens zag ik hem zitten. De man waarmee ik lief en leed heb gedeeld. Een paar nachten maar, weliswaar, maar het was lief en leed.
Doodeng is het: ouder worden. Van een klein meisje met maar twee tanden, naar een vrouw met drie tatoeages. Er zijn wetenschappers die er heilig
Wachten. Ik vind het al vervelend als ik gewoon alleen ben, maar met anderen erbij is het een heuse verschrikking. Met honger én anderen erbij
Het heeft een reden dat ik vaker online shop dan in fysieke winkels. Niet alleen om de hordes mensen te ontlopen, niet alleen om te
Keuzemenu’s. Wat heb ik een hekel aan ze. Je verwacht snel en goed geholpen te worden, maar in plaats daarvan moet je een menu van
Een tijdje terug leerde ik hem kennen via het internet. Ik zag een foto van hem en was op slag verliefd. Ik wist dat ik
Mijn lieve opa. Vandaag alweer acht jaar geleden verliet hij ons. Geruisloos. Hij sloot zijn ogen en deed ze niet meer open. Of nou ja,
De Goedheiligman is weer in het land, dat is jullie vast niet ontgaan. Ik word doodgegooid met Sinterklaasliedjes en juist daarover wil ik even wat
Mijn oma is mobiel. En dan bedoel ik niet dat ze zich nog goed kan verplaatsen. Dat kan ze gelukkig nog goed, zonder kekke rollator,
Serieus. Roem eeuwige echt je verdien dan want, achter berichtje een vooral dan laat, gedaan hebt dat je als. Gelezen heeft compleetheid zijn in verhaal