hoe verkoop je jezelf authentiek: waarde overbrengen zonder te schreeuwen

Je opent Instagram en binnen drie seconden heb je al vijf stories doorgeklikt van mensen die je vertellen dat je zichtbaarder moet zijn, vaker moet posten, jezelf groter moet neerzetten, harder moet verkopen en vooral heel veel meer aanwezig moet zijn. Ik raak al burn-out als ik eraan denk, jochie. En ik weet ook dat veel van míjn lievelingsmensen dit niet willen, maar zich tegelijkertijd afvragen: hoe verkoop ik mezelf authentiek, hoe breng ik waarde over zonder te hoeven schreeuwen, hoe trek ik klanten aan met míjn marketing — zonder te pushen?

Als jij je in het land van de (online) ondernemers bevindt, dan voel je het misschien ook wel. Het lijkt tegenwoordig alsof je alleen nog maar opvalt (en dus klanten aantrekt) als je harder schreeuwt. Méér content, nóg een post op Instagram en ach, vooruit, we pakken LinkedIn ook even mee, nóg opvallendere acties (‘nu van €7.777 voor maar €7,77!) en overvolle salespagina’s met de Allerbeste Aanbiedingen Die Snel Weer Verdwijnen. Grote woorden, brutale beloftes en vooral heel veel meer ‘urgentie’, want 🚨VOL = VOL!!!🚨. Gelukkig is er dan ook nog ChatGPT, dus content(kak) produceren is makkelijker dan ooit.

En ik snap best dat veel ondernemers erin meegaan — óók tegen beter weten en het eigen gevoel in. Het voelt ergens namelijk logisch, want als niemand jou en je aanbod ziet, koopt ook precies niemand. Maar tegelijkertijd zie ik dat veel ondernemers ondertussen iets anders voelen:

moeheid.

Moe van het idee dat we constant tegen iedereen en diens moeder moeten opboksen. Moe, omdat er iedere keer dat we refreshen meer posts verschijnen. Meer trends. Meer dingen waarvan we denken dat we er de overtreffende trap van moeten doen. (Ik schreef daar ook al over in deze blogpost over helpful content.) En misschien wel dóódmoe van de vraag of AI ons werk minder waardevol maakt en hoe we dan in godsnaam op een manier zichtbaar blijven waardoor onze lievelingsmensen wél voor ons kiezen.

‘We’, de ondernemers die er moe van zijn, zijn niet lui en we hebben ook niet niets te vertellen (love dubbele ontkenningen, net zoals dubbele kinnen). Ondernemen voelt gewoon steeds vaker als een wedstrijd in volume. Wie het hardste roept, het vaakste verschijnt en het meest overtuigend overkomt — die wint. (Terwijl dat lang niet altijd degenen zijn die het beste werk leveren.)

Vind ik dus himmaal kut. Ik vind het frustrerend om te zien dat ondernemers met goede ideeën, waardevol werk en oprechte aandacht onzichtbaar blijven. Ik vind het pijnlijk dat die mensen met dat grote hart en die missie om iets wezenlijks bij te dragen aan het leven van hun lievelingsmensen zichzelf nauwelijks laten zien — omdat ze denken dat marketing bestaat uit luid, dominant en overdreven aanwezig zijn.

Harder praten is niet hetzelfde als waarde communiceren

Op de korte termijn kan het ook best werken, dat hele meer maken, meer delen en meer proberen te bewijzen dat jouw aanbod het allerbeste is. Maar op de langere termijn kan het zelfs tegen je gaan werken. Mensen haken af als ze het gevoel krijgen dat je te veel druk uitoefent, als ze het ’te hard’ vinden of als je alleen maar bezig lijkt voor je eigen gewin. Voelt iedere post alsof er iets verkocht móet worden? Dan verandert de buy in byeeee.

Die Sjaak Afhaak-beweging zodra marketing voelt als ‘druk’ in plaats van als ‘keuze’ komt door een psychologisch mechanisme: psychological reactance. De Mens is zo gebouwd dat we weerstand voelen zodra we het idee krijgen dat iemand onze vrijheid beperkt of stuurt. Dat zagen we tijdens de pandemie, maar nu ook gewoon in het dagelijks leven.

📝 Take notes: vertrouwen werkt bijna altijd beter dan druk. In de gedragspsychologie zie je dat mensen eerder kopen van iemand die veiligheid, duidelijkheid en autonomie uitstraalt dan van iemand die alleen maar bezig is met urgentie creëren. Daarom werkt rustige, heldere en liefdevolle marketing beter dan het opvoeren van de druk.

En laten we wel wezen: natuurlijk voel ook ik (voor de goede orde: een copywriter met 13 jaar ervaring) weleens de neiging om mezelf te bewijzen. Niets menselijks is mij vreemd — en ik denk ook dat dat heel gezond is. Ik herken die bewijs-modus bij mezelf altijd aan…
• méér uit willen leggen dan nodig is, terwijl ik mensen juist wil laten voelen
• zoeken naar ‘slimmere’ of ‘converterende’ formuleringen, terwijl ik weet dat mijn eigen stijl zich al zo vaak bewezen heeft
• voelen van een onrust of het allemaal wel goed genoeg is

Begrijp wat waarde (voor je lievelingsmensen) écht is en deel dat

Bij bijna elke Copy Koffie, Corrigerende Tik en in Coachingstraject Zinvol komt het aan bod: helder krijgen én maken wat je waarde echt is. Vooral de ondernemers die hard werken, veel nadenken, veel leren en veel geven, willen dat hun lievelingsmensen dat ook zien. Dus gaan we daarover delen — over hoeveel uren we in die gratis pdf stoppen, hoeveel boeken we lazen om onszelf (bijna) expert te mogen noemen und so weiter, zoals we hier aan de Duutse Grens zeggen.

Maar… je lievelingsmensen kopen niet alleen maar omdat je ergens veel tijd en moeite in stak. Ze kopen omdat ze een bepaald resultaat of gevoel willen behalen of krijgen. Neemt niet weg dat ook jouw lievelingsmensen de waarde van iets (al dan niet onbewust) hoger inschatten als ze zien, weten en voelen dat er veel moeite in is gestoken. Dus even een uitstapje naar dit psychologische principe dat dus de moeite waard is om te bevredigen (altijd giebelen bij dat woord) in je marketing. ↙

Ons brein kan ‘echte kwaliteit’ vaak niet direct meten. Daarom kijkt het naar signalen als hoelang het duurde om iets te maken, hoeveel moeite het lijkt te kosten en hoeveel ‘geleer’ er nodig was en vult dan in of het wel of niet waardevol is. Dit principe werkt alleen als je die moeite zichtbaar maakt in het resultaat voor je lievelingsmensen. Blijf dus niet hangen in “ik heb hier veel tijd in gestopt” of “ik heb hier zo hard aan gewerkt”. Want je lievelingsmensen kopen niet de inspanning zelf — ze kopen wat die inspanning ze oplevert: helderheid, richting, opluchting of resultaat.

Je herkent dit principe zelf waarschijnlijk ook wel: hoe meer je voelt dat iets met aandacht, intentie en afstemming is gemaakt, hoe meer waarde je ervaart — zelfs als het niet per se duurder of grootser is. Denk aan een cadeautje dat helemaal bij je past in plaats van een bij een tankstation meegegrist en vet overpriced bosje bloemen. Iemand die snacks voor je haalt nadat-ie vraagt wat je lekker vindt, in plaats van ‘ik heb maar gewoon wat meegenomen, ah, oei, je bent vegetariër, dan eet ik de salamirolletjes zelf wel op’. En als we specifiek naar marketing kijken: verhalen waarin je jezelf herkent in plaats van een duffe lijst met kwalificaties. En content die laat zien dat iemand jou begrijpt wint het altijd van content die vooral moet laten zien ‘hoe goed iemand is’.

Maar wat ís waarde dan, hoor ik je denken. We koppelen dat al snel aan het geven van tips, het laten zien van je expertise en ervaring, pronken met certificaten en het behalen van resultaten. En toch zit het voor je lievelingsmensen vaak heel ergens anders in.

De meeste ondernemers weten echt wel dat ze íets bijdragen. Maar hoe je dat dan concreet en voelbaar maakt? Dat vinden we vaak lastig. Waarde gaat veel verder dan wat je net las: het gaat om het effect dat jij hebt op je lievelingsmensen. In het gevoel als ‘ah, nu snap ik eindelijk waarom dit ik hier steeds op vastloop‘. In het gevoel begrepen te worden: ‘eindelijk iemand die precies benoemt wat ik al maanden voel‘. Deze dingen zijn moeilijker meetbaar dan omzetgroei of cijfers, maar ze zijn wel enorm waardevol en dus echt de moeite waard om te benoemen.

Vertel verhalen in plaats van alleen maar feiten

Storytelling wordt vaak een beetje afgedaan als een trend — of het wordt veel groter gemaakt dan het is. Alsof we allemaal ineens een soort geboren verhalenverteller moeten zijn en elke post beginnen met een ✨dramatische jeugdherinnering✨ of een ‘ik zat huilend op de badkamervloer toen ik dit besefte’. Da’s dus niet wat storytelling is.

Storytelling is in de kern: mensen helpen zichzelf te herkennen in wat jij schrijft en deelt. Verhalen maken tastbaar — en we onthouden het veel beter dan droge feiten. Feiten verwerken we rationeel, terwijl we verhalen voelen. Een belangrijke nuance, want ook jouw lievelingsmensen beslissen niet puur op logica. Onze breinen zoeken naar herkenning, emotie en veiligheid en we vertrouwen sneller op dingen als we onszelf erin terugzien. Ik raad je het vertellen van verhalen dus niet aan als ‘slimmigheidje voor je marketing’, maar omdat ze broodnodige context geven aan je werk.

Een verhaal laat zien…
• hoe iemand zich eerst voelde
• waar iemand op vastliep
• wat er veranderde
• en waarom dat ertoe doet

Nogmaals: dat hoeft dus echt niet ✨Groots en Meeslepend✨ te zijn. Ik laat je een voorbeeld zien. Je kán gewoon schrijven, in je marketing en op je salespagina, dat je traject drie maanden duurt, dat je iedere week een call hebt en dat je feedback krijgt.

Maar je kan ook het verhaal vertellen van één van je lievelingsmensen:

Voel je het verschil? In het eerste voorbeeld voel je weinig tot niets. Maar bij het tweede voorbeeld zie je iemand voor je. Voel je herkenning. Begrijp je het probleem (als geen ander) en verlang je naar diezelfde verandering. Je laat zien wat het betekent om met jou te werken, in plaats van alleen maar op te dreunen wat je doet. Dat communiceert automatisch waarde, zonder dat je hoeft te schreeuwen, zonder dat je jezelf op de borst hoeft te kloppen en zonder dat je het idee hebt dat je ’te salesy’ bent.

Rustige, liefdevolle marketing voelt betrouwbaarder

Waar we een paar jaar geleden allemaal zagen en lazen dat het vooral harder, groter, aanweziger, met Brutale Beloftes en meer moest, herkennen veel meer mensen dit soort ’trucjes’ sneller. We weten heus wel dat die timer op de bedankpagina gewoon weer opnieuw begint met tikken als je de pagina ververst, terwijl de tekst zegt dat dit ‘echt een once in a lifetime-aanbieding is’. Je ziet dat nu veel terug: in hoe snel mensen afhaken bij overdreven promotieposts, in hoe vaak ondernemers zeggen dat ze moe worden van Instagram en terug willen naar ‘hoe het vroeger was’. En bovenal in het feit dat steeds meer mensen verlangen naar ‘échte’ content. We zijn online met zijn allen zo gewend geraakt aan aandacht trekken, dat rust ineens opvalt.

We zijn allemaal mediabewuster geworden en zien hoeveel marketing draait om schaarste, status, snelheid en druk. Steeds meer mensen zijn moe van de constante prikkels, slow ondernemen (en leven an sich) wint aan terrein en we willen weer diepgang en rust. Dat zie je ook terug in — in ieder geval in mijn algoritmes — de hobby’s die we massaal bezigen: (moes)tuinieren, meer buiten zijn, kleuren, borduren.

Ik denk dat we daar online ook veel meer naar verlangen dan ooit. Naar content die niet gemaakt is om te overtuigen, maar om je iets (anders) te laten zien. Content die niet schreeuwt dat dit ‘de ultieme oplossing is voor al je problemen’, maar dat het je wel helpt ‘om meer overzicht en richting en daarmee meer plezier in het ondernemen te geven’.

Dat voelt heel anders: rustiger, menselijker, geloofwaardiger en daarmee betrouwbaarder. Want hoe harder je tegenwoordig probeert om jezelf te bewijzen, hoe moeilijker je lievelingsmensen het vinden om dat vertrouwen in je te voelen.

💡 Hóe je iets zegt, is minstens zo belangrijk als wát je zegt. Een rustige, zelfverzekerde toon werkt beter dan termen de overdreven claims die de afgelopen jaren de boventoon voerden. Tegenwoordig leggen we een binnensmonds braakje als we termen zien als ‘de ultieme oplossing’ of ‘dé allerbeste’. Ze brengen eerder wantrouwen en weerstand dan vertrouwen — en dat laatste heb je juist zo nodig voor een ‘ja’ van je lievelingsmensen. Wees eerlijk, toegankelijk en betrouwbaar.

Ik ben er echt van overtuigd dat meer is dan een stijlkeuze: een verschuiving in hoe mensen kopen. Authentiek verkopen gaat niet over meer of minder zichtbaar zijn, maar over minder druk zetten in hoe jij zichtbaar bent.

Wat liefdevolle marketing in de praktijk betekent

Liefdevolle marketing hoeft dus niet per se ‘lief’ te zijn of te bestaan uit het nice girl syndrome. Je mag nog steeds stellingen innemen (juist doen!) en er zullen nog steeds mensen afhaken. Het is ook niet de bedoeling dat je ‘iedereen het naar de zin probeert te maken’. Het is effectiever, omdat het autonomie laat bestaan.

In deze tijd, waarin AI content sneller produceert dan me lief is, is het antwoord niet ‘meer content’. We willen meer menselijkheid, zoals nuances, echte observaties, specifieke en vooral eígen verhalen, herkenbare taal en eerlijkheid over wat iets wel en wat iets niet is.

Alles dat inwisselbaar is, gaat verloren tussen al het andere goeroegeloei. En wat echt voelt, blijft hangen.